lunes, 3 de junio de 2013
O amor
Todos soñamos con que algún día sintamos iso... iso chamado amor.
Pero un día o coñecemos,grazas a unha persoa que nos cambia a vida,unha persona especial que nos despertou un sentimento que nunca antes o avíamos sentido,algo que aveces da medo,pero que outras veces da curiosidade por saber o que se sinte, e o que podes chegar a sentir por esa persoa.
Fas todo o que está nas túas mans e o que non está tamén para ter ao teu lado a esa persoa que che fai sentir a persoa máis feliz de todas, a mellor persoa na vida, que con tan so mirala aos ollos,daste de conta que non cambiarias eses momentos por nada, e é por esa persoa, pola que fas cousas, que nunca antes habías feito por ningunha outra.
O das todo sen importar se esa persoa sente o mesmo ou non, tan so querer converterte no mellor para él.
Logras al fin o que querías que era que esa persoa te vira con outros ollos, sientes que tocachtes o ceo, pero o tempo pasa e daste de conta de que nada e igual, que todo cambiou, el non é o mesmo,sintes que non enches ese lugar no seu corazón,que con tanto esforzo lograras meterte nel.
Ves que hai algo que vainon e a persoa que che facía feliz, senón que agora é a persoa que che fai dudar dos seus sentimentos acerda de ti, pola túa mente pasan moutas cousas..
Sempre hai un camiño que se bifurca, cada un toma unha dirección pensando case sempre que os camiños poden volverse a unir, pero non é así.
Dende o teu camiño miras a outra persoa máis pequena,pero ao final so ocurre unha cousa, chega o olvido... o sintes porque foi a primeira vez de todos os noviazgos onde nunca habías querido a unha persoa de esa forma,realmente estabas namorado..
E cando pasa o tempo, coñeces a unha persoa que sin proporñercho vaiche gustando pero tes medo en fallar outra vez, dache medo a que che volvan a destrozar de novo o corazón..
Pero son os recordos os que non che permiten tomar o camiño..a outra persoa non se da conta, pero cres que o mellor e marchar,pero é por esa persoa que decides continuar pero non está ahí para apoiarte como antes,logo che doe porque pasou a oportunidade que che daba,que a vida che había dado,por culpa de mirar sempre atrás..
Queres que aoutra persoa o entenda, querer explicarlle todo,pero é o tempo de que esa persoa decida ela soa agora o que quere facer coa súa vida.
NUNCA MIRES AO PASADO PORQUE SERÁ UN OBSTÁCULO PARA O TEU PRESENTE.
Pero un día o coñecemos,grazas a unha persoa que nos cambia a vida,unha persona especial que nos despertou un sentimento que nunca antes o avíamos sentido,algo que aveces da medo,pero que outras veces da curiosidade por saber o que se sinte, e o que podes chegar a sentir por esa persoa.
Fas todo o que está nas túas mans e o que non está tamén para ter ao teu lado a esa persoa que che fai sentir a persoa máis feliz de todas, a mellor persoa na vida, que con tan so mirala aos ollos,daste de conta que non cambiarias eses momentos por nada, e é por esa persoa, pola que fas cousas, que nunca antes habías feito por ningunha outra.
O das todo sen importar se esa persoa sente o mesmo ou non, tan so querer converterte no mellor para él.
Logras al fin o que querías que era que esa persoa te vira con outros ollos, sientes que tocachtes o ceo, pero o tempo pasa e daste de conta de que nada e igual, que todo cambiou, el non é o mesmo,sintes que non enches ese lugar no seu corazón,que con tanto esforzo lograras meterte nel.
Ves que hai algo que vainon e a persoa que che facía feliz, senón que agora é a persoa que che fai dudar dos seus sentimentos acerda de ti, pola túa mente pasan moutas cousas..
Sempre hai un camiño que se bifurca, cada un toma unha dirección pensando case sempre que os camiños poden volverse a unir, pero non é así.
Dende o teu camiño miras a outra persoa máis pequena,pero ao final so ocurre unha cousa, chega o olvido... o sintes porque foi a primeira vez de todos os noviazgos onde nunca habías querido a unha persoa de esa forma,realmente estabas namorado..
E cando pasa o tempo, coñeces a unha persoa que sin proporñercho vaiche gustando pero tes medo en fallar outra vez, dache medo a que che volvan a destrozar de novo o corazón..
Pero son os recordos os que non che permiten tomar o camiño..a outra persoa non se da conta, pero cres que o mellor e marchar,pero é por esa persoa que decides continuar pero non está ahí para apoiarte como antes,logo che doe porque pasou a oportunidade que che daba,que a vida che había dado,por culpa de mirar sempre atrás..
Queres que aoutra persoa o entenda, querer explicarlle todo,pero é o tempo de que esa persoa decida ela soa agora o que quere facer coa súa vida.
NUNCA MIRES AO PASADO PORQUE SERÁ UN OBSTÁCULO PARA O TEU PRESENTE.
3MSC
Siempre hay un momento en que el camino se bifurca, cada uno toma una dirección pensando que al final los caminos se volverán a unir. Desde tu camino ves a la otra persona cada vez más pequeña. No pasa nada, estamos hechos el uno para el otro, al final estará ella, pero al final solo ocurre una cosa, llega el puto invierno.
Y de repente te das cuenta que todo ha terminado. Ya no hay vuelta atrás, lo sientes, y justo entonces intentas recordar en qué momento comenzó todo y descubres que todo empezó antes de lo que pensabas... Mucho antes... y es ahí justo en ese momento cuando te das cuenta de que las cosas solo ocurren una vez, y por mucho que te esfuerces, ya nunca volverás a sentir lo mismo, ya nunca tendrás la sensación de estar a tres metros sobre el cielo.
Y de repente te das cuenta que todo ha terminado. Ya no hay vuelta atrás, lo sientes, y justo entonces intentas recordar en qué momento comenzó todo y descubres que todo empezó antes de lo que pensabas... Mucho antes... y es ahí justo en ese momento cuando te das cuenta de que las cosas solo ocurren una vez, y por mucho que te esfuerces, ya nunca volverás a sentir lo mismo, ya nunca tendrás la sensación de estar a tres metros sobre el cielo.
#
Y que decir de la vida, simplemente una rutina humana. Una caja de bombones,nunca sabrás si el que te quieres comer será dulce o amargo.
Abrir los ojos y ver que todo te parece igual,pero no, no lo es.
Abrir los ojos y pensar " Lo hecho de menos", entonces toca undirse profundamente en tus pensamientos,reflexionar sobre todo.
No tienes ganas de hacer nada más que pensar,en ese momento estás agusto.
Así que empiezas a preguntarte las siguientes causas de tu sonrisa,de tus lágrimas, de tu risa,de tu funcionamiento de cejas..
De todo, de la vida, de tu vida, ¿sabeis? Soy una niña,que le queda toda la vida, toda, por delante,pero aprendí a reflexionar.
Escribo sin tener un tema en especial,escribo y punto.
La reflexión que se me pase por la cabeza, y mira, concretamente, no se que tipo de reflexión es esta,pero me gusta.
"La vida",como decía al principio,que decir de ella, algunos la cualifican como maravillosa, otros como mala, otros como dura, otros como "una mierda" que conste que los que piensan esto anterior tienen un serio problema, pero bueno, para mi la vida no tiene adjetivo.
La única palabra que la califica es su propio nombre. Ami personalmente me gusta, tanto por los buenos momentos que se disfrutan, como por los malos que están para aprender a superarse cada día más, en las cosas que hacemos mal y que queremos cambiarlas.
No se que pinta todo esto aquí,pero es que al ver la palabra "reflexión", me ha venido ala cabeza y pues eso, me he puesto a darle vueltas y vueltas a ese tema.
Supongo que debe ser del sueño que tengo ya, o no, nose, pero bueno para el que lea esta entrada ahora,ala noche, decirle que pase una muy buena noche,♥
Abrir los ojos y ver que todo te parece igual,pero no, no lo es.
Abrir los ojos y pensar " Lo hecho de menos", entonces toca undirse profundamente en tus pensamientos,reflexionar sobre todo.
No tienes ganas de hacer nada más que pensar,en ese momento estás agusto.
Así que empiezas a preguntarte las siguientes causas de tu sonrisa,de tus lágrimas, de tu risa,de tu funcionamiento de cejas..
De todo, de la vida, de tu vida, ¿sabeis? Soy una niña,que le queda toda la vida, toda, por delante,pero aprendí a reflexionar.
Escribo sin tener un tema en especial,escribo y punto.
La reflexión que se me pase por la cabeza, y mira, concretamente, no se que tipo de reflexión es esta,pero me gusta.
"La vida",como decía al principio,que decir de ella, algunos la cualifican como maravillosa, otros como mala, otros como dura, otros como "una mierda" que conste que los que piensan esto anterior tienen un serio problema, pero bueno, para mi la vida no tiene adjetivo.
La única palabra que la califica es su propio nombre. Ami personalmente me gusta, tanto por los buenos momentos que se disfrutan, como por los malos que están para aprender a superarse cada día más, en las cosas que hacemos mal y que queremos cambiarlas.
No se que pinta todo esto aquí,pero es que al ver la palabra "reflexión", me ha venido ala cabeza y pues eso, me he puesto a darle vueltas y vueltas a ese tema.
Supongo que debe ser del sueño que tengo ya, o no, nose, pero bueno para el que lea esta entrada ahora,ala noche, decirle que pase una muy buena noche,♥
Tuenti
Tuenti é unha rede social española, creada no 2006, que conta con máis de 14 millones de usuarios.
Permite ao usuario crear o seu propio perfil, añadir a outros usuarios como amigos e intercambiar mensaxes, fotos, vídeos, páxinas ou eventos.
Ten un servizo de chat,tanto individual coma en grupo; videochat so cunha persoa.
O lugar estaba enfocado principalmente a poboación española, hata que o 11 de xulio do 2012,inaugurouse unha renovación da rede social na cal o novo Tuenti, estaría aberto para toda Europa e América,e con unha maior oferta de idiomas.
Permite ao usuario crear o seu propio perfil, añadir a outros usuarios como amigos e intercambiar mensaxes, fotos, vídeos, páxinas ou eventos.
Ten un servizo de chat,tanto individual coma en grupo; videochat so cunha persoa.
O lugar estaba enfocado principalmente a poboación española, hata que o 11 de xulio do 2012,inaugurouse unha renovación da rede social na cal o novo Tuenti, estaría aberto para toda Europa e América,e con unha maior oferta de idiomas.
domingo, 2 de junio de 2013
Gerona
Gerona en catalán e oficialmente Girona, é un municipio e cidade española, capital da provincia homónima e da comarca Gironés, na comunidade auntónoma de Cataluña.
Pertence ao ámbito das comarcas e ao sistema urbano de Gerona,según o Plan Territorial General de Cataluña.
A cidade está atravesada polos ríos Ter,Güell,Galligants e Oñar.a unha altitde de 75m sobre o nivel do mar. É o centro do Área urbana de Gerona e o do Sistema Urbano de Gerona.
O municipio contaba con 97.198 habitantes no 2012.
Entre os seus monumentos destacan o Call (antigo barrio xudio,dos mellores conserbados en España;así como as famosas coloridas Casas del Oñar e no alto da catedral,de unha grnadiosa nave única,que é a máis ancha do mundo en estilo gótico.
♥
Cuanto sentimos, cuanto no decimos y a golpes pide salir, escúchame antes de que sea tarde, antes que el tiempo me aparte de ti.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
.jpg)






.jpg)